Selasa, 17 Januari 2012

RPP MEMBACA


RENCANA PELAKSANAAN PEMBELAJARAN  

Nama Sekolah
:
SMA
Mata Pelajaran
:
Bahasa Jawa
Kelas/Program/ Semester
:
XI IPA-IPS/ 1
Pertemuan ke-
:

Alokasi Waktu
:
2 X 45 menit
Standar Kompetensi
:
Membaca
·         Mampu membaca dan memahami berbagai teks bacan nonsastra berbahasa Jawa dengan berbagai tehnik membaca untuk berbagai tujuan
Kompetensi Dasar
:
Membaca pemahaman paragraf berdasarkan letak kalimat utama
Indikator
:
·         Mampu menentukan kalimat utama
·         Mampu menentukan kalimat penjelas
·         Mampu menjelaskan ciri paragraf deduktif dan induktif

 

A.           Tujuan Pembelajaran

·           Siswa dapat menentukan kalimat utama
·           Siswa dapat menentukan kalimat penjelas
·           Siswa dapat menjelaskan ciri paragraf deduktif dan induktif

B.            Materi Pembelajaran

Wacana bebas dengan 5 judul berbeda

C.           Metode Pembelajaran

Tanya jawab; Inkuiri; Diskusi; Belajar dalam kelompok; dan Penugasan

D.           Langkah-langkah Pembelajaran


No
Kegiatan

1.


2.

















3.

Kegiatan Awal
Motivasi:
Guru bertanya jawab tentang wacana dan kalimat utama
Kegiatan Inti
2.1    Eksplorasi
  • Peserta didik berkelompok, satu kelompok 5 orang.
  • Setiap siswa dalam satu kelompok diberi wacana yang berbeda-beda.
  • Setiap siswa yang mendapatkan judul yang sama mengelompok dalam 1 kelompok.
2.2    Elaborasi
·      Siswa dalam kelompok judul sama menentukan kalimat utama dan kalimat penjelas secara berkelompok
·       Siswa dalam kelompok judul sama menentukan paragraf deduktif atau induktif dalam setiap paragraf  secara berkelompok
·      Siswa menentukan ciri-ciri paragraf induktif dan deduktif
·      Setelah selesai siswa kembali dalam kelompok pertama yang dalam satu kelompok judul wacana berbeda.
·      Satu persatu siswa memaparkan hasil kerjanya dalam kelompoknya masing-masing.
2.3    Konfirmasi
·      Guru memberikan umpan balik positif atas hasil tanggapan siswa mengenai bacaan.
·      Guru menawarkan salah satu siswa untuk memaparkan hasil kerjanya di depan.
·      Guru memberikan penghargaan kepada siswa yang maju .
·      Guru memberi motivasi kepada siswa yang belum berpartisipasi aktif

Penutup

·       Guru bersama dengan siswa mengadakan refleksi terhadap proses dan hasil pembelajaran.
·       Guru memberi tugas tidak terstruktur sebagai pengayaan materi tentang menentukan kalimat utama.

E.            Media/ Sumber Pembelajaran

·           Buku Paket Basa Jawa
·           Wacana berbahasa Jawa

F.            Penilaian

Ø  Butir Penilaian:
Analisis wacan ing ngisor iki
·           Sing endi ukara pokok lan ukara penjelas?
·           Wacan ing ngisor kalebu wacan deduktif apa wacan induktiff?
·           Kepriye ciri-cirine wacan deduktif lan induktif?
Ø  Pedoman Penyekoran:
No
Uraian
Kriteria Ketepatan
Benar
Setengah
Salah
1
Kalimat pokok dan penjelas
40
20
0
2
Pargraf deduktif atau induktif
30
15
0
3
Ciri-ciri paragraf deduktif dan induktif
30
15
0

Total Nilai
100
50
0

























Wacana 1
Basa Jawa
Basa Jawa iku kagolong basa Austronesia, ya kuwi basa-basa sing dienggo sawarna-warnané bangsa pribumi ing kapuloan sakidul-wetaning bawana Asia. Basa Jawa kasebar wiwit pucuk kulon pulo Jawa, Banten nganti pucuk wétan Banyuwangi déning kurang luwih 80 yuta panutur ibu. Kajaba iku, basa iku kasebar ing Indonesia saka Sumatra nganti Papua, Timor WétanMalaysiaSingapuraTaiwanHongKong,WalandaSurinameCuraçao lan ing Kaledonia Anyar.
Basa Jawa ya dadi salah sijiné panyumbang sing gedhé dhéwé kanggo panuwuhanébasa Indonesia. Sanadyan dudu basa resmi ing pamaréntahan, basa Jawa nduwé pangaruh luwih akèh tinimbang basa-basa daérah liyané kayata ing kosakata, lan istilah-istilah sing kadhangkala nganggo tembung Jawa.
Basa Jawa iku bagéyan saka sub-cabang Sundik saka rumpun basa Melayu-Polinesia Kulonsaka pang basa Melayu-Polinesia sing gilirané anggota basa Austronesia. Basa Jawa isih sedulur cedhak basa Melayu, basa Sundha, basa Madura, basa Bali, lan uga basa-basa ing pulo Sumatra sarta Kalimantan.
Basa Jawa dipigunakaké ing Jawa Tengah, Jawa Wétan lan uga pesisir lor Jawa Kulon. Banjur ing Madura, Bali, Lombok lan Tatar Sundha ing Jawa Kulon, basa Jawa uga ditrapaké dadi basa sastra. Basa Jawa uga basa dalem ing keraton Palembang, Sumatra Kidul sadurungé keraton iki dibedhah wong Walanda ing wusananing abad kaping-18.
Sanadyan dudu basa resmi ing ngendi waé, basa Jawa basa Austronesia sing akèh dhéwé cacahé panutur ibuné. Basa iki dituturaké lan dimangertèni kurang luwih déning 80 yuta jiwa wong. Kurang luwih 45% pedunung negara Indonesia keturunan Jawa utawa manggon ing Tanah Jawa. Mèh kabèh presidhèn Indonesia wiwit taun 1945 iku keturunan Jawa (sajatiné kabèh keturunan Jawa, B.J. Habibie uga ngaku yèn ibuné priyayi Jawa). Dadi ora nggumunaké yèn basa Jawa mènèhi pangaribawa akèh ing perkembangané basa Indonesia.
Basa Jawa Modhèrn bisa dipérang dadi telung dhialèk: dhialek Jawa Kulondhialek Jawa Tengah, lan dhialek Jawa Wétan. Ing pulo Jawa ana sing diarani dialect continuum ('kasinambungan dhialèk') saka Banten ing ujung kulon tekan Banyuwangi, ing pucuk wétan. Kabèh dhialèk basa Jawa kurang luwih bisa dingertèni para panuturé (basa Inggris mutually intelligible)


















Wacana 2

Ramayana

Ramayana (basa SangskretaRāmāyaṇa utawa lelakuné sang Rama), iku salah siji saka rong wiracarita saka tanah India sing misuwur banget. Wiracarita sijiné iku Mahabharata.Carita iki nyaritakaké Dèwi Sinta, garwa Sri Rama sing kaculik déning Rahwana.
Kitab iki dianggep buku fiksi paling tuwa sadonya yèn kitab Weda ora mlebu petungan. Kitab kuwi ditulis déning Walmiki kang kira-kira ing taun 300 SM. Crita iki banjur nyebar lan akèh banget variasiné kang ana ing njero India dhéwé utawa ing donya.
Ing tlatah Jawa, naskah Ramayana paling tuwa tinemu iku Kakawin Ramayana. Crita iki kasebar lan mlebu dadi lakon wayang kanthi owah-owahan ing sawetara panggonan. Crita iki katatah ing Candhi Prambanan. Ing candhi iki, uga kagelar sendratari Ramayana ing platarané.
Sawetara kuwi, ing tanah Mlayu, crita iki dadi kitab Hikayat Sri Rama. Ing Thailand dadiRamakien. Sawetara ahli uga nemokaké yèn Ramayana sumebar uga ing suku Indian,Amérika. Ana uga kang ditemokaké ing Siberia.
Sing paling béda yaiku ing Sri Lanka. Ing tlatah iki Ravana dadi wong kang becik lan Rama dadi wong kang ngrusak Lanka. Ravana iku kecathet salah sijiné raja kang naté nyekel kuwasa ing tlatah iki.
Kejaba vèrsi Sri Lanka, umumé Ramayana nyritaaké lelakoné Sri Rama kang ngrebut manèh Sita. Rahwana nyulik Sita supaya gelem dadi bojoné. Rama banjur ditulungi déning para wanara lan kasil ngrebut Sita.


Wacana 3

Wayang
Wayang iku pagelaran nganggo bonéka kang umumé katon éndah ing wewayangané lan dilakokaké déning dhalang kanthi iringan gamelan. Bonéka kasebut bisa kang wujud 2 dhimensi utawa wujude 3 dhimensi. Umumé, kang wujud 2 dhimensi, kagawé saka kulit (walulang), kang biyasané kulit sapi, utawa wedhus. Lan kang wujud 3 dhimensi, lumrah digawé saka kayu kang direnggani penganggo saka kain kang manéka warna adhedhasar karakter wayang kasebut. Nanging ing sawatara tlatah, uga ana kang gawé wayang saka suket, lan kerdhus, ananging wayang jinis ngéné iki ora pati akèh ditemoni. Manut ing kemajuane jaman, wus tinatah lan sinungging wayang kanthi ngginakaken media digital kanthi piranti empuk pangolah citra. Wayang kang tinatah lan sinungging kanthi media digital kasebat e-wayang.
Crita kang dilakonaké dijupuk saka épos Mahabharata lan Ramayana kang uga sinebut Wayang Purwa. Uga ana kang nggelar lakon crita-crita 1001 wengi saka tanah Arab. Wayang kang ngéné iki diarani Wayang Menak. Pagelaran iki misuwur ing tanah Jawa.
Wayang iki ora mung sumebar ing Jawa waé, nanging uga ing tlatah liya ing Nuswantara. Pagelaran wayang wis diakoni déning UNESCO ing tanggal 7 November 2003, dadi karya kabudayan kang édi péni ing babagan crita dongéng lan warisan sing berharga banget(Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity). Suwaliké, UNESCO nyuwun supaya Indonesia njaga (preserve) warisan kuwi.
Para ahli durung ana kang bisa mesthèkaké kapan wayang wiwit ana ing Indonésia. Nanging yèn ndeleng prasasti lan tinggalan jaman kepungkur, wayang kira-kira wis ana sadurungé agamaHindu mlebu. Nalika kuwi lakon wayang durung nganggo crita-crita kang dijupuk seka India. Pagelaran iki dienggo srana nyembah marang roh leluhur.
Wacana 4
Ketoprak
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi budaya masyarakat Jawa Tengah lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane SrandulEmprak lan sakliyane.
Kethoprak wiwit bebukane awujud dedolanan para priya ing dhusun kang lagi nganaake lelipur sinambi nabuh lesung kanthi irama ana ing waktu wulan purnama ndadari, kasebut Gejog. Ana ing tembe kaering tembang bebarengan ing kampung /dusun kanggo lelipur . Sak teruse ana tambahan kendhang, terbang, lan suling, mula wiwit saka iku kasebut Kethoprak Lesung, kira-kira kadadeyan ing tahun 1887. Sak banjure ana ing tahun 1909 wiwitan dianaake pagelaran Kethoprak kanthi paripurna/lengkap.
Pagelaran Kethoprak wiwitan kang resmi ing ngarsane masyarakat/umum, yakuwi Kethoprak Wreksotomo, dipandegani dening Ki Wisangkoro, sing mandegani kabeh para pria. Carita kang dipagelarake yaiku : Warsa - Warsi, Kendana Gendini, Darma - Darmi, lan sapanunggalane.
Sawise iku pagelaran Kethoprak sansaya suwe dadi lan apike lan dadi klangenane masyarakat, utamane ing tlatah Yogyakarta. Ing kadadeyan sak wise Pagelaran Kethoprak dadi pepak anggone carita lan ugo kaering gamelan.
Rupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunaake swasana Indonesia, contone karya Shakespeare : Pangeran Hamlet utawa Sampek Eng Tay. Carita-carita baku: Darma-Darmi, Warsa-Warsi, Kendana-Gendini, Abdul Semararupi (crita Menak), Panji Asmarabangun, Klana Sewandana (crita Panji), Ande-ande lumut, Angling Darma, Roro Mendut, Damarwulan, Ranggalawe, Jaka bodo.
Ageman para nayaga pemain di padaake karo carita kang dipagélarake, . Biasane nganggo ageman para Narapraja Jawa wektu jaman kerajaan biyen. Umpama Pangeran Wiroguna, Agemane ngangga Priyayi Jawa Pangeran saka tlatah Jawa Tengah ( Jogaakarta ), Semono uga para prajurit. Nanging ana uga ageman kang arupa simbolis ,umpama Piyantun Wicaksana aweni ageman cemeng , Piyantun suci awerni agemman pethak, ingkang kendhel agemane abang. Carita Baghdad agemane kasebuat "Mesiran" nganggo ageman sutra. AgemenWayang wong uga ana gegayutan karo Kethoprak, utamane Kethoprak pesisran tlatah Jawa sisih pesisir Lor. Umpamane carita Angling Darma, Menak Jingga/Damarwulan.














Wacana 5

Bathik

Seni gawé kelir ing kain kanthi migunakaké malam iku sawijining tèknik lawas saka jaman kuna. Panemon ing Mesir nuduhaké yèn cara iki wis ditemokaké ing abad ka-4 SM, kanthi ditemokaké kain bungkus mumi sing dilapisi malam kanggo gawé pola. Ing Asia, tèknik kaya bathik uga ditrapaké ing Tiongkok jaman Wangsa Tang (618-907) sarta ing India lan Jepangjaman Periodhe Nara (645-794). Ing Afrika, tèknik kaya bathik ditepungi Suku Yoruba ingNigeria, sarta Suku Soninke lan Wolof ing Senegal.
Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké yaiku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya Iutawa taun 1920-an. Tembung "bathik" asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangka nalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A. Sutjipto (arkéolog saka Indonésia) duwé kapercayan yèn tradhisi bathik yaiku asli saka dhaérah kaya Toraja,Flores, Halmahera, lan Papua. Wilayah-wilayah mau dudu wilayah kang kena pangaruh sakaHindhuisme ananging bisa dingertèni yèn wilayah mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik.
Dhetil klambi kang nampilaké pola sulur wit-witan lan kembang-kembang kang angèl mèh kaya pola bathik tradhisional Jawa kang bisa ditemokaké jaman saiki. Iki nudhuhaké yèn gawé pola bathik paling angèl lan mung bisa digawé nganggo canthing wis ana ing Jawa wiwit abad kaping 13 utawa malah sadurungé kuwi uga wis ana.
Legendha ana ing literatur Melayu abad kaping 17, Sulalatus Salatin nyritakaké Laksamana Hang Nadim kang diwènèhi préntah déning Sultan Mahmud kanggo berlayar menyang Indiakanggo golèk 140 lembar kain serasah kanthi pola 40 jinis kembang ana ing saben lembaré. Merga ora bisa netepi wajib kang diwènèhké Sultan Mahmud, dhèwèké banjur gawé dhéwé kain-kain mau. Nanging kapal kang dinggo banjur kèrem ana ing lelaku bali lan mung bisa nggawa patang lembar kang ndadèkaké Sultan kuciwa.
Ana ing literatur Éropah, tèknik bathik iki pisanan dicritaké ana ing buku History of Java(London, 1817) tulisané Sir Thomas Stamford Raffles. Dhèwèké tau dadi Gubernur Inggris ing tlath Jawa nalika jaman Napoleon saka Walanda. Taun 1873 saudagar Walanda Van Rijekevorsel mènèhi saklembar bathik kang olèh nalika ana ing Indonésia marang Museum Etnik ing Rotterdam lan wiwitané abad kaping 19 kuwi bathik wiwit ana ing mangsa kajayané. Nalika dipamèraké ana ing Exposition Universelle ing Paris taun 1900, bathik Indonésia ngagètaké publik lan seniman.



Makalah POST MODERNISME DOLANAN TRADISIONAL







MAKALAH
POST MODERNISME DOLANAN TRADISIONAL
Disusun untuk memenuhi tugas akhir Mata Kuliah Ilmu Budaya











 Oleh :
Asih Setyarini        (2601409073)
Rombel  1


JURUSAN BAHASA DAN SASTRA JAWA
FAKULTAS BAHASA DAN SENI
UNIVERSITAS NEGERI SEMARANG
2011

BAB I
PENDAHULUAN

I.         Latar Belakang
Permainan tradisional atau dolanan anak saat ini terancam punah karena mulai tergusur oleh gempuran budaya modern yang lebih banyak diterima anak-anak. Perkembangan jaman dan globalisasi juga merambah dunia bocah (anak-anak). Anak-anak jaman sekarang juga menikmati perkembangan tekhnologi cyber. Berbagai jenis permainan anak modern seperti Playstation menjamur tak terbendung. Tentunya dengan berbagai dampak yang mengikutinya, entah itu dampak positif maupun negatif.
Dolanan bocah tradisionalpun perlahan namun pasti mulai ditinggalkan karena dianggap kuno serta melelahkan. Padahal jika ditinjau lebih dalam, beragam permainan tradisional tersebut secara langsung memberikan pelajaran hidup kepada anak-anak tentang toleransi, interaksi sosial, kerja sama tim dan wawasan. Bisa dibandingkan dengan permainan elektronik sekarang lebih banyak membentuk perilaku anak menjadi penyendiri serta cenderung anti sosial (susah bergaul, egois dan lain-lain).Untuk itu, diperlukan upaya revitalisasi demi menjaga kelestarian dolanan tersebut.
II.      Permasalahan
 Dari latar belakang di atas kemudian timbul pertanyaan sebagai pokok permasalahan yaitu :
1.    Apa saja permainan tradisional itu?
2.    Bagaimana menumbuhkan kembali permainan tradisional di jaman modern?










BAB II
PEMBAHASAN

I.         MACAM-MACAM DOLANAN TRADISIONAL
Berikut ini adalah macam-macam dolanan tradisional yang sudah punah atau hampir punah.
1.      Jamuran
Permainan ini dilakukan secara berkelompok beramai ramai bergandengan ditengah sambil menyanyikan lagu di bawah rembulan penuh dengan menyanyikan: Jamuran, jamuran, yo ge gethok, sira mbede jamur apa? Lalu pemain yang ditengah menyebutkan sesuatu, seperti jamur parut, maka pemain harus mengangkat kakinya untuk di kliti-klitik, jika tertawa maka dia yang jadi di tengah, jamur kendhi, semua pemain harus kencing, jamur payung semua pemain harus mengangkat satu tangan dan si pemain mengelitik ketiaknya yang tertawa maka dia yang jadi ditengah dan lain-lain.
2.      Cublak-cublak suweng
Satu orang diminta melakukan posisi seperti orang bersujud, ndhekem. Kemudian empat atau lima anak lainnya bermain menggilirkan sebuah kerikil ditangan mereka sambil bernyanyi:
Cublak cublak suweng, suwenge ting gelenter mambu ketundhung gudel pak gempo lela lelo sapa ngguyu ndhelikake. Sirpong dhele kosong, sirpong dhele kosong.
Setelah selesai anak yang ndekem tadi menebak kerikil ditangan siapa, jika benar tebakannya maka yang memegang kerikil akan menggantikan posisi ndekem namun jika salah maka si penebak akan tetap pada posisi ndekem.
3.      Dhingklik oglak aglik
Permainan anak ini dimainkan dengan saling mengaitkan salah satu kaki ke kaki teman dalam sebuah lingkaran kecil dengan kaki lain bertumpu ditanah dan melakukan gerakan berjalan seperti berjingkat bersama. Masing masing pemain memegang pundak atau tangan pemain lainnya.
4.      Benthik
Permainan ini menggunakan dua batang kayu besar dan kecil. Pemain berusaha mencukil kayu kecil dengan kayu yang agak panjang dari sebuah lubang. Jika pemain lawan tidak bisa menangkapnya, maka berlanjut ke level selanjutnya. Yaitu patil lele.
5.      Jrumpet
Permainan ini bisa dimainkan oleh minimal dua orang, namun jika semakin banyak yang bermain maka akan semakin seru. Cara bermainnya adalah : dimulai dengan hompimpa untuk menentukan siapa yang menjadi kucing (berperan sebagai pencari teman-temannya yang bersembunyi). Si kucing ini nantinya akan memejamkan mata atau berbalik sambil berhitung sampai sepuluh, biasanya dia menghadap tembok, pohon atau apa saja supaya dia tidak melihat teman-temannya bergerak untuk bersembunyi. Setelah hitungan kesepuluh atau hitungan yang telah disepakati bersama dan setelah teman-temannya bersembunyi, mulailah si “kucing” beraksi mencari teman-teman tersebut.
6.      Lumbungan/Dakon
Lumbungan adalah suatu jenis permainan tradisional yang dikenal dengan berbagai macam nama di seluruh Indonesia. Biasanya dalam permainan ini digunakan sejenis biji kopi atau kerikil.
7.      Gobak Sodor
Permainan ini adalah permainan grup yang terdiri dari dua grup, dimana masing-masing tim terdiri dari 3-5 orang. Inti permainannya adalah menghadang lawan agar bisa lolos melewati garis ke baris terakhir secara bolak-balik dalam area lapangan yang telah ditentukan. Permainan ini biasanya dimainkan dilapangan bulu tangkis dengan acuan garis-garis yang ada atau bisa juga dengan menggunakan lapangan segi empat dengan ukuran 9x4 m yang dibagi menjadi 6 bagian. Garis batas dari setiap bagian biasanya diberi tanda dengan kapur. Anggota grup yang mendapat giliran untuk menjaga lapangan ini terbagi dua, yaitu anggota grup yang menjaga garais batas horisontal dan vertikal. Bagi anggota grup yang mendapatkan tugas untuk menjaga garis batas horisontal, maka mereka akan berusaha untuk menghalangi lawan mereka yang juga berusaha untuk melewati garis batas yang sudah ditentukan sebagai garis batas bebas. Bagi anggota grup yang mendapatkan tugas untuk menjaga garis batas vertikal (umumnya hanya satu orang) maka orang ini mempunyai akses keseluruhan garis batas vertikal yang terletak ditengah lapangan.


II.           BAGAIMANA MENUMBUHKAN KEMBALI PERMAINAN TRADISIONAL YANG SUDAH PUNAH/HAMPIR PUNAH.
Dolanan anak tradisional yang hampir punah diperlukan upaya revitalisasi untuk melestarikan berbagai dolanan anak tersebut , seperti pengenalan ulang berbagai jenis dolanan di sekolah melalui media yang menarik, seperti dalam bentuk compact disc atau modul.
Selain dengan cara itu festival atau lomba dolanan juga perlu diadakan untuk melestarikan dolanan tradisional. Selain untuk melestarikan budaya dolanan tradisional festival atau lomba dolanan tradisional juga bisa sebagai sektor pariwisata.























BAB III
PENUTUP
I.         KESIMPULAN
Pada akhir tulisan ini penulis dapat menarik kesimpulan dan dengan kesimpulan tersebut setidaknya mendapatkan gambaran yang cukup jelas tentang pelbagai macam dolanan anak dan bagaimana cara melestarikan agar dolanan tradisional tersebut tidak punah. Dan dengan kesimpulan tersebut pula setidaknya penulis dapat memberikan beberapa saran yang nantinya semoga dapat dipertimbangkan. Adapun kesimpulan dan saran adalah sebagai berikut :
1.      Dolanan tradisional lebih mengajarkan kebersamaan daripada permainan modern yang lebih individualis.
2.      Dengan festival ataupun  pengenalan dolanan tradisional melalui media-media merupakan cara yang tepat untuk merevitalisasi budaya tradisional dalam bentuk dolanan.

II.           SARAN
Penelitian tentang budaya khususnya dolanan tradisional sebagai postmodernisme perlu digali lebih lanjut agar dolanan tradisional yang merupakan aset kebudayaan tidak punah.














DAFTAR PUSTAKA
Djoko Widagdo, Dkk, 1991. Ilmu Budaya Dasar, Jakarta : Bumi Aksara, http://www.ananswer.org/mac/answeringpluralism.html, diakses 25/12/11
Elmubarok, Zaim dkk,2009. Pengantar Ilmu Kebudayaan.Semarang : Unnes prees.